خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم از حلقه زلف تو شد بندز من مگسل که محکم گشت پیوند
۲
بر آن لب خالها بس خط میفزایبلا بر جان من زین بیش مپسند
۳
چه سود از پندگویان بیدلی راکه گیرد عالمی از حال او پند
۴
به خدمتگاری سرو بلندتمیان صد جا گره بسته نی قند
صفحهٔ ۱ از ۲