خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزدهزار فتنه ز هر گوشه ای برانگیزد
۲
به خون غیر دریغ است تیغش آلودهمباد آنکه به جز خون عاشقان ریزد
۳
میان صیدگهش زارم اوفتاده مگرطفیل صید به فتراک خویشم آویزد
۴
چنین که بخت بد و یار نیک خصم منندز چنگ غصه دل من چگونه بگریزد
صفحهٔ ۱ از ۲