خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن قوم که احرام سر کوی تو بستندتا سر ننهادند به راهت ننشستند
۲
هر چند که هرگز می و میخانه ندیدندهمواره ز شوق لب میگون تو مستند
۳
خوش حال شهیدان فراق تو که باریرفتند و ازین داغ جگرسوز برستند
۴
زینسان که تو را دوست گرفتند محبانترسم که ازین پس به خداییت پرستند
صفحهٔ ۱ از ۲