خلوتی با جامی
شمارهٔ ۲۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرم دل آنها که به میخانه نشستندوز وسوسه خانقه و مدرسه رستند
۲
چون پرده ما جامه تقوی بدریدندچون توبه ما خامه فتوی بشکستند
۳
غم یار و بلا مونس و اندوه ندیم استای دل تو کجایی که حریفان همه هستند
۴
بر بتکده بگذر گره زلف گشادهتا روی تو بینند و دگر بت نپرستند
صفحهٔ ۱ از ۲