خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا به کوی تو خواهم که خانه‌ای باشدز بهر آمدن آنجا بهانه‌ای باشد
۲
گذاشتم دل صد پاره را به خاک درتکه پیش تیر تو از من نشانه‌ای باشد
۳
من آن نیم که عنان گیریت توانم کردمرادم از تو همین تازیانه‌ای باشد
۴
چه بیم ز آتش دوزخ که گفت واعظ شهرکه آن ز شعله شوقت زبانه‌ای باشد
صفحهٔ ۱ از ۲