خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شودز کوزه قطره چکد چشمه حیات شود
۲
ز رشک آنکه چرا کوزه لب نهد به لبتمرا دو دیده ز نم دجله و فرات شود
۳
ازان زلال بقا کآب نیم خورده توستچو خضر هر که خورد ایمن از ممات شود
۴
مریض عشق تو چون مایل شفا گردداسیر قید تو کی طالب نجات شود
صفحهٔ ۱ از ۲