خلوتی با جامی
شمارهٔ ۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طبع مردم سوی خوبان وفاکیش کشدخاطر من به بتان ستم اندیش کشد
۲
هر که را سرکشی و شوخی و بدخویی بیشخون گرفته دل من جانب او بیش کشد
۳
می کشم تحفه جان پیش چنان سنگدلیکه به قتلم ز همه تیغ جفا پیش کشد
۴
محرم خلوت وصلند همه محتشمانمحنت هجر همین عاشق درویش کشد
صفحهٔ ۱ از ۲