خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبح ما از تو به غم شام به ماتم گذردصبح و شام کسی از عشق چنین کم گذرد
۲
نازنین طبع تو را از گله چون رنجانمهر چه کردی بگذشت آنچه کنی هم گذرد
۳
کیست آگاه ز حال دل در هم شدگانجز نسیمی که بر آن طره در هم گذرد
۴
لذت زخم خدنگ تو نداند هرگزهر که در سینه اش اندیشه مرهم گذرد
صفحهٔ ۱ از ۲