خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاست هر سو فتنه گویی فتنه جوی من رسیدبر سمند ناز ترک تندخوی من رسید
۲
باد عنبربو چرا شد گرد مشکین بهر چیستگر نه از صحرا غزال مشکبوی من رسید
۳
اشک خونین بر رخ زردم نشانی بیش نیستزانچه در شبهای تنهایی به روی من رسید
۴
تیغ او را داده اند آب از زلال زندگیجان دیگر یافتم چون بر گلوی من رسید
صفحهٔ ۱ از ۲