خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو من در سایهٔ سنبل سمن می‌پروردسبزهٔ تر در کنار نسترن می‌پرورد
۲
باغبان گر بیند آن رخسار و خط ماند خجلزان گل و ریحان که بر طرف چمن می‌پرورد
۳
مایه‌بخش اشک غمّاز آمد از خونابه دلدشمن خود را به خون خویشتن می‌پرورد
۴
هر گیاه غم که سر بر زد ز خاک محنتیعشق تو آن را به آب چشم من می‌پرورد
صفحهٔ ۱ از ۲