خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کند گل چون رخت خود را تصورازان دارد ز گل غنچه دلی پر
۲
من آزاده را کشت از غمت سروبریدش باغبان کالحر بالحر
۳
تواضع می کنم پیش سگانتنشاید از فرودستان تکبر
۴
مکش آن زلف را هر جانب ای بادکه بس در پیچ و تاب است از تکسر
صفحهٔ ۱ از ۲