خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو چو نهد به ملک دل عشق توشاه سازمشبر سر عقل صبر و دین میر سپاه سازمش
۲
دل که به سینه گشت خون از غم پای بوس توتا برسد به کام خویش از مژه راه سازمش
۳
طاقت خور نبینمت جا به سواد دیده کنتا پی سایه بر سرت چتر سیاه سازمش
۴
خواهم اگر زنم دمی بی تو به عشرت و طربیاد تو بگذرد به دل مایه آه سازمش
صفحهٔ ۱ از ۲