خلوتی با جامی
شمارهٔ ۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نامه کز خوبان رسد تعویذ جان می‌خوانمشوز همه غم‌های دل خط امان می‌خوانمش
۲
نقطه و حرفی که می‌آید در آن نامه به چشمنقش آن خال و خط عنبرفشان می‌خوانمش
۳
مردمان هردم به خون دل سوادش می‌کنندبر بیاض دیده و من خوش روان می‌خوانمش
۴
چون پر است آن نامه از مرهم پی داغ نهانگاه خواندن مرهم داغ نهان می‌خوانمش
صفحهٔ ۱ از ۲