خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو عرض توبه کند بر تو زاهد مرتاضبه قول پیر مغان واجب است ازو اعراض
۲
تمام فیض بود باده خاصه از کف یارمدام فیض رسان باد آن کف فیاض
۳
ز جوهر می و کیفیتش وقوف نیافتحکیم با همه بحث جواهر و اعراض
۴
گرفت پیش رخت خویش را سری چه عجباگر ز غصه سر شمع می برد مقراض
صفحهٔ ۱ از ۲