خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو جزو لایتجزاست آن دهان بی شکچگونه جان منش گشت جزو لاینفک
۲
تهی ست سبحه زاهد ز گوهر اخلاصهزار بار من آن را شمرده ام یک یک
۳
به تیغ حادثه گردون کجا تواند کردنهان ز نامه عشقت حکایت ما حک
۴
من آن نیم که شوم تارک سجود درتگرم رسد به مثل از تو تیغ بر تارک
صفحهٔ ۱ از ۲