خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یکبود پیوسته اندوه و غمت را جزو لاینفک
۲
ز تو سررشته کارم کشد روزی به حیرانیدرین دعوی ندارم جز سر زلف تو مستمسک
۳
ز باریکی میانت در کمر سری ست لایفهمز پنهانی دهانت زیر لب رمزی ست لایدرک
۴
چه غم گر اندک اندک شد غمت بسیار اندر دلهمه فیض نوال توست اگر بسیار اگر اندک
صفحهٔ ۱ از ۲