خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جوهر می رخشان که از زجاجه پاکچراغ عیش فروزد درین سراچه خاک
۲
به حسن صنعت مشاطه ای که آرایدز خوشه گهر و لعل تاج تارک تاک
۳
که من ز دامن پیر مغان ندارم دستکشاکش اجلم گر کند گریبان چاک
۴
مکن مزاحمت اهل دل که محفوظ استز سنگ بی خردان شیشه خانه افلاک
صفحهٔ ۱ از ۲