خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به زمین بوس درت شد مثلوفقه الله لخیر العمل
۲
زان همه شادی که به دل داشت جایشد غم و اندوه تو نعم البدل
۳
بوسه ای از لعل تو کردم سوالچند تعلل بعسی و لعل
۴
بوسه گرفتم که نه حد من استیک دو سه دشنام بده لااقل
صفحهٔ ۱ از ۲