خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساری ست سر عشق در اعیان علی الدوامکالبدر فی الدجیة والشمس فی الغمام
۲
کس را چو تاب سطوت دیدار خود ندیددر پرده سوی اهل نظر می کند خرام
۳
ممکن ز تنگنای عدم ناکشیده رختواجب به جلوه گاه عیان نانهاده گام
۴
در حیرتم که این همه نقش غریب چیستبر لوح صورت آمده مشهود خاص و عام
صفحهٔ ۱ از ۲