خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ز دست برده به مشکین خط خودمیکبار یاد کن به دو انگشت کاغذم
۲
جمعیت من از تو مثنی شود اگرروزی کنی عزیز به یک لفظ مفردم
۳
گردم به سر چو خامه جهان را ز دست توگر خط دلکش تو نسازد مقیدم
۴
تشدیدوار اگر چه نهی اره ام به فرقیابی در اتحاد چو حرف مشددم
صفحهٔ ۱ از ۲