خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ناخن سینه خود می خراشمز دل جز حرف عشقت می تراشم
۲
بسی گمنام تر بودم ز ذرهبدینسان مهر رویت ساخت فاشم
۳
نباشد عیش من جز یاد آن رویببین ای پندگو حسن معاشم
۴
دو عالم گفتی ارزد ژنده فقرچنین ارزان منه نرخ قماشم
صفحهٔ ۱ از ۲