خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهماز مکر این دو رهزن پرحیله چون رهم
۲
دارم جهان جهان گنه ای شرم روی منچون روی ازین جهان به جهان دگر نهم
۳
افتاده ام به چاه هوا و هوس که راستحبل هدایتی که برآرد ازین چهم
۴
جامه ز غم کبود کنم چون نمی رسدجز نیل معصیت ز خم صبغة اللهم
صفحهٔ ۱ از ۳