خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌امکه نهادند لقب دردکش مصطبه‌ام
۲
گر کند همدمت ای ماه مرا کوکب بختشاه سیار خجالت برد از کوکبه‌ام
۳
من چو زر پاک عیارم به وفایت که مزنهردم از سنگ جفا بر محک تجربه‌ام
۴
کس نبیند پس ازین روز خوش ار زان که کنندبر همه خلق جهان بخش غم یک‌شبه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲