خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌امچشم ترک و لعل ترکی‌گوی او را بنده‌ام
۲
ریزم از شیرین‌زبانی در سخن شکر ولیپیش آن لب از زبان خویشتن شرمنده‌ام
۳
نیست این شکل هلالی زخم ناخن بر تنمنقش نعل توسنش بر سینه خود کنده‌ام
۴
خلقی افکنده سپر از سهم تیر او و منتا نگردد مانع تیرش سپرافکنده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲