خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم منی و خانه تو چشم خانه‌امحق‌القدوم تو گهر دانه دانه‌ام
۲
چون مردمان خانه چشمم میان آباز بس که آب دیده گرفته‌ست خانه‌ام
۳
اکنون که زیر ران تو رام است رخش حسنمی‌کن نوازشی به سر تازیانه‌ام
۴
خواب آورد فسانه عجب قصه‌ای که بودخواب طرب ز چشم حریفان فسانه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲