خلوتی با جامی
شمارهٔ ۷۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگشاد نقاب از رخ گل باد بهارانشد طرف چمن بزمگه باده گساران
۲
شد لاله ستان گرد گل از بس که نهادندرو سوی تماشای چمن لاله عذاران
۳
در موسم گل توبه ز می دیر نپایدیاد است مرا این سخن از تجربه کاران
۴
از سبحه شماران مطلب گوهر مقصودکامد صدف آن کف انگورفشاران
صفحهٔ ۱ از ۲