خلوتی با جامی
شمارهٔ ۷۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تبارک الله ازین شکل و شیوه موزونتو را رسد که بنازی به حسن روزافزون
۲
چو زندگانی عاشق به وصل معشوق استیکی ست فرقت لیلی و مردن مجنون
۳
گمان صبر و سکون داشتم به خود لیکنچو از تو دور فتادم چه جای صبر و سکون
۴
ز جان سوختگان غمت برآمد دودتو را چو گرد شکر خاست خط غالیه گون
صفحهٔ ۱ از ۲