خلوتی با جامی
شمارهٔ ۷۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازم اندیشه یاری ست که گفتن نتوانبر دل از وی غم و باریست که گفتن نتوان
۲
دل وحشی که نشد رام کسی وه که کنونصید فتراک سواریست که گفتن نتوان
۳
گر به خونابه برون نقش و نگار است چه باککه درون نقش و نگاری ست که گفتن نتوان
۴
صید چشمت به دلیری نرهد کان آهوآن چنان شیر شکاری ست که گفتن نتوان
صفحهٔ ۱ از ۲