خلوتی با جامی
شمارهٔ ۷۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو نای بر دل من تنگ شد فضای جهانرسد به عرش نفیرم ز تنگنای جهان
۲
نه این کبودی چرخ است بلکه شد نیلیز زخم سیلی صاحبدلان قفای جهان
۳
مجو دوام طرب زانکه چار حد داردبه شاهراه حوادث طرب سرای جهان
۴
فتاد رخنه به دیوار دین و پنداریکه هست کنگره کاخ دلگشای جهان
صفحهٔ ۱ از ۳