خلوتی با جامی
شمارهٔ ۷۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی چون مه نمودی روی نیکوبرآمد نعره از انجم که ما هو
۲
رمد آهو ز مردم با تک تیزدرین شیوه تو بگذشتی ز آهو
۳
برت هست آیتی در لطف و رخ نیزگه از برخوانم این آیت که از رو
۴
سرشکم خواهد از زانو گذشتنز شوقت چند گریم سر به زانو
صفحهٔ ۱ از ۲