خلوتی با جامی
شمارهٔ ۸۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بنالم ز دل خاره برآید نالهور بگریم ز گل تیره بروید لاله
۲
گشته دنبال سفر کرده سواری ست رواناشک سرخم که بدین گونه کشد دنباله
۳
آنچه در وصله نشیند به غم عشق مرانیست غیر از دلی آن نیز به صد پرکاله
۴
جان ستد نسیه که یک بوسه بها خواهم دادکی بود کی که رسد نسیه ما را حاله
صفحهٔ ۱ از ۲