خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سرو راستین که کُلَهْ کج نهاده‌ایدی تازه گل که پرده ز عارض گشاده‌ای
۲
از جنس آب و خاک نیی از چه گوهریوز نوع جن و انس نیی وز که زاده‌ای
۳
نازک‌تری ز برگ سمن ورنه گفتمیبر شکل سرو ریخته از سیم ساده‌ای
۴
وصف تو را چنانکه تویی چون کنم خیالکز هرچه در خیال من آید زیاده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲