خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم صبحدم ای روح بخش روح فزایبه کوی دوست گذر مشکبیز و غالیه سای
۲
ز گرد ره چو بر آن خاک در زنی نفسیپس از اجازت دربان زمین ببوس و درآی
۳
ببند دست به خدمت و گر مجال شودبه عرض حال من بی زبان زبان بگشای
۴
نمودمت تن چون موی خویش ضعف مرابه آن میان چو مو مو به موی بازنمای
صفحهٔ ۱ از ۳