خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشان جام جم و آب خضر می طلبیز شیشه حلبی جوی و باده عنبی
۲
چه شد ز کوی تو گر یک دو روز ماندم دورلدیک روحی و قلبی الیک منقلبی
۳
اگر چه پایه قدرت فراز کیوان استبترس ماه من از ناله های نیم شبی
۴
شب فراق ز خون خوردن منت چه خبربدین صفت که تو سرمست باده طوبی
صفحهٔ ۱ از ۲