خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا بر دل است از تو چون کوه باریوز آن کوه چشمم بود چشمه ساری
۲
وز آن چشمه سار است هر دم دمیدهز خون جگر گرد من لاله زاری
۳
چه باشد که روزی به عزم تماشافتد سوی این لاله زارت گذاری
۴
نروبم رهت را به مژگان که ترسمنشیند به دامان پاکت غباری
صفحهٔ ۱ از ۲