خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه غزالی که سرایم به خیالش غزلییا زنم از رخ خورشید مثالش مثلی
۲
نه کریمی که کنم فکر مدیحش چو فتدز آفت دهر در ارکان معیشت خللی
۳
نه فصیحی که به برهان سخن های لطیفباشدش قوت بحثی و مجال جدلی
۴
طی شد اسباب سخن ساقی گلچهره کجاستکه می لعل بود آنچه ندارد بدلی
صفحهٔ ۱ از ۲