خلوتی با جامی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گدای کوی خرابات پل برهنه چراستاگر نه کفش زده فقر او به فرق غناست
۲
به پشت پای زده راحت دو عالم راازان چه باک که خارش خلیده در کف پاست
۳
اگر نه شکر تک و پوی راه فقر کندشکاف پاشنه او دهان گشاده چراست
۴
نشان گمشدگان می دهد به راه نجاتنشان پاش که بر خاک راه مانده به جاست
صفحهٔ ۱ از ۲