خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم رابا کس آرامی نمانده ستبجز ناکامیم کامی نمانده ست
۲
به راه کام پای همتم رامجال رفتن گامی نمانده ست
۳
اگر من بی سرانجامم عجب نیستجهان را هم سرانجامی نمانده ست
۴
به شاخ آدمیت میوه انسچه جای پخته چون خامی نمانده ست
صفحهٔ ۱ از ۲