خلوتی با جامی
شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه در عشق توأم دمبدم استرنج بر رنج و الم بر الم است
۲
شاد باد از تو دل پر هوسانگر من از غصه بمیرم چه غم است
۳
نیست برمن ستم از تیغ تو زخممی زنی بر دگران آن ستم است
۴
گر کنی میل به دینار و درمآنم از دولت عشقت چه کم است
صفحهٔ ۱ از ۲