خلوتی با جامی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طوبی که به سدره سربلند استپیش قد تو نیازمند است
۲
با خط تو سبزه گر زند لافاز غنچه سزای ریشخند است
۳
عمری تو و زلف با تو همسرپیمودن عمر را کمند است
۴
تا دیده لبت سر تواضعپیشت به زمین نهاده قند است
صفحهٔ ۱ از ۲