خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پا نه به طرف باغ که گل زیر دست توستبالا نما که سرو سرافراز پست توست
۲
آن باغ نوبری که رسیده ست میوه اشگرد تو نیزه های جفا خاربست توست
۳
تیری به دل خلید که ذوقش به جان رسیداین ذوق چیست گر نه گشادش ز شست توست
۴
روی تو هست آتش و پیشش دوتا شدهزلف سیاه هندوی آتش پرست توست
صفحهٔ ۱ از ۲