خلوتی با جامی
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانم ز غمت به لب رسیده ستروزم ز خطت به شب رسیده ست
۲
دل خسته مکن به زخم خارمچون نخل تو را رطب رسیده ست
۳
راهیست مرا به گنج مطلوبهر رنج که از طلب رسیده ست
۴
گویند ادب مده ادیبمکز عشق مرا ادب رسیده ست
صفحهٔ ۱ از ۲