خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلنواز ز من خسته جگر بازمایستدیده روشنی از اهل نظر بازمایست
۲
با تو از هر غرضم پاک ز همراهی منبه غرضهای حریفان دگر بازمایست
۳
فتنه ای خاست به پای از تو به هر راهگذرزود بخرام و به هرراهگذر بازمایست
۴
دین و دل شد به رهت جان به لب آمده نیزگو روان شو ز رفیقان سفر بازمایست
صفحهٔ ۱ از ۲