خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار دروغ وعده بیباک من کجاستشادی رسان خاطر غمناک من کجاست
۲
هستم ز عقل و دعوی ادراک او بجانآشوب عقل و آفت ادراک من کجاست
۳
چاکم فتاد در جگر از زخم تیغ هجرتا آن رفوگر جگر چاک من کجاست
۴
مردم ز عشق و خاک وجودم به باد رفتکس پی نمی برد که کنون خاک من کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲