خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر لحظه نمایی به لباس دگرم رخگاه از بت فرخار و گه از لعبت خلخ
۲
هر جا که کنی جلوه بود اهل نظر رادیدار تو فرخنده و رخسار تو فرخ
۳
اطوار ظهور تو بود ظاهر و باطنبر ظاهر تن جلدی و در باطن آن مخ
۴
جنبش همه از توست درین عرصه اگر خودناراست رود فرزین یا راست رود رخ
صفحهٔ ۱ از ۲