خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برآ به پای خرد گرد آن برآمده کاخدرآی در حرم انس قدسیان گستاخ
۲
برون ز حس و جهت صدهزار جهانچه تنگ ساخته ای بر خود این جهان فراخ
۳
به سربلندی کاخ جلال و جاه منازکز انقلاب زمان خاک گردد آخر کاخ
۴
چو دل ز زرق و ریا پاک نیست ای صوفیچه سود دلق ریا پاک شستن از اوساخ
صفحهٔ ۱ از ۲