خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نام خود را عاشق صادق کنم سویت سوادتا چو خوانی نامه رویت بنگرم از چشم صاد
۲
اعتقاد حسن خوبانم ز مهر روی توستلاجرم در شهر مشهورم به حسن اعتقاد
۳
نیست مقصود از سلوک من در اطوار وجودجز رضای خاطرت جستن ز مبداء تا معاد
۴
گر خدنگ بیوفایی می کشی فهوالغرضوربه تیغ نامرادی می کشی فهوالمراد
صفحهٔ ۱ از ۲