خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار می که گل از غنچه رو نمودچون بگذرد بهار و پشیمان شوی چه سود
۲
دوران گل چو دیر نپاید درین چمنزان پیشتر که بگذرد آن زود باش زود
۳
دل آینه ست و تفرقه روزگار زنگاین زنگ جز به صیقل می کی توان زدود
۴
مطرب بساز عود که ندهد خلاصیماز پایمال غصه بجز گوشمال عود
صفحهٔ ۱ از ۲