خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم باده به جان مژده حیات دهدلب پیاله ز غمها خط نجات دهد
۲
متاع هستی خود صرف باده کن زان پیشکه دور چرخ به تاراج حادثات دهد
۳
سلوک عشق محال است بی ثبات قدمقدم به صدق نه ای دل خدا ثبات دهد
۴
رسیده ای به نصاب جمال با لب خویشبگوی تا به فقیران خود زکات دهد
صفحهٔ ۱ از ۲