خلوتی با جامی
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین که حسن تو عرض جمال غیب کندخرد به دعوی عشق توام چه عیب کند
۲
اگر نه پرده گشاید به خنده لعل لبتکه را مجال که ادراک سر غیب کند
۳
به جیب چاک ازان پاکدل سزد چو کلیمکه نور غیب طلوعش ز چاک جیب کند
۴
سواد فقر بلال است زلف بر رخ توکه پرده داری نور دل صهیب کند
صفحهٔ ۱ از ۲